De definitieve plaats van dit station heeft tot veel discussie en bezwaren geleid, waardoor de bouw van dit station op zich moest laten wachten. In afwachting van de beslissingsprocedure werd toch begonnen met de aanleg van de spoorlijn en werd ter hoogte van het Boerengat een tijdelijk eindpunt gebouwd, zodat de spoorlijn in 1855 in gebruik kon worden genomen. Toen de procedures voorbij waren kon men op de definitieve plek station Rotterdam Maas (Maasstation) bouwen.

In 1899 werd de Ceintuurbaan, een spoorlijn tussen dit station en station Rotterdam Delftse Poort, geopend. Hierdoor kon men vanaf station Delftse Poort richting utrecht reizen of vanaf dit station richting Schiedam.

In 1940 werd dit station bij het bombardement van de stad Rotterdam zwaar beschadigd. In de jaren daarna kreeg het station noodvoorzieningen om de treindienst te kunnen hervatten.

Vrij snel na de opening van de Ceintuurbaan kwam men op het idee om de spoorlijn uit Utrecht vanaf Nieuwerkerk te laten verleggen naar het noordelijk deel van de Ceintuurbaan, zodat alle treinen op hetzelfde station - het centrale station van Rotterdam, dat toen nog  Delftse Poort heette - konden komen. Pas in 1940, na het bombardement waarbij ook dit station werd verwoest, werd de knoop definitief doorgehakt. In 1942 begon men met de aanleg en in 1953 was de nieuwe verbinding gereed en kon in oktober van dat jaar in gebruik worden genomen. Tegelijkertijd werd dit station en de tracés vanaf Nieuwerkerk en de Ceintuurbaan ernaartoe gesloten. Enkele jaren later werden de gesloten tracédelen en dit station opgebroken en gesloopt.