Na het station buigt de Kroonprins Rudolfspoorlijn bij de splitsing af in westelijke richting naar Villach. De Rosentalspoorlijn buigt bij deze splitsing in zuidooselijke richting af. Direct daarna wordt station St Veit an der Glan Süd (Glandorf) bereikt, welke het officiële beginpunt van de lijn is. Het oude tracé tussen Glandorf en Neumarkter Sattel begint ten zuiden van station Glandorf en buigt in oostelijke richting af. (Het nieuwe tracé begint ten noorden van station Glandorf en buigt in noordelijke richting af).

Na Glandorf loopt de lijn verder in zuidelijke richting. Bij km 4,7 ligt halte Willersdorf. Bij de kruising met autosnelweg S37 buigt de lijn in zuidwestelijke richting. Na enkele kilometers wordt station Maria Saal (9,2) bereikt. 1 kilometer verder buigt de lijn in zuid/zuidoostelijke richting en bereikt daarna de voorsteden van Klagenfurt en halte Klagenfurt Annabichl (km 13,6).

Enkele kilometers na de halte kruist de lijn de rivier de Glan. Daarna wordt station Klagenfurt Ost (16,8) bereikt. Na dit station buigt de lijn naar het westen en komt samen met de lijn uit Grafenstein en Maribor. Daarna wordt station Klagenfurt (km 18,0 en 440 m boven zeeniveau) bereikt.

==

Station Klagenfurt Hauptbahnhof ligt in westelijke richting. Ongeveer 100 meter na het station maakt de lijn een bocht naar het zuiden, waarbij de lijn dus afsplitst van de lijn Maribor - Klagenfurt - Villach - Lienz - Fortezza.

Na de bocht bereikt de lijn station Viktring (km 20,0 en 440 m boven zeeniveau). Hier was oorspronkelijk een grote onderhoudswerkplaats gepland, maar door tegenstand kwam deze bij Jesenice (Aßling) en Knittefeld. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg het station een grotere betekenis door de aanleg van een nabijgelegen industriegebied die vanuit dit station met aansluitsporen verzorgd werd.

Verder in zuidelijke richting aanhoudend kruist het tracé de Glanfurt, een afvoerbeekje van de Wörtersee. Daarna kruist de lijn een bergrug, de Sattnitz, die twee dalen van elkaar scheid. De bergrug kon niet ondertunneld worden, dus moest deze hoogte genomen worden.

Met stijgingen tot 21 ‰ passeert de lijn de in 1967 verlaten halte Köttmannsdorf (km 23,0).

Station Maria Rain (km 25 en 521 m boven zeeniveau) staat op het hoogste punt van de beklimming van de Sattnitz. Het station had twee seinhuizen, een aan elke uiteinde van het stationsemplacement - de standaarduitrusting van ieder station - , en een zijspoor. Deze zijn (helaas) in 1947 afgebroken.

Het tracé vervolgt weer in westelijke richting en daalt met een maximale hellingspercentage van 26,8 (gemiddeld 25,7) ‰ langs de steile "Hollenburger Lehne" in de Draudal omlaag, dat in de tegengestelde richting (Rosenbach → Klagenfurt) een zeer ongunstig effect heeft. Hier bevindt zich het eerste grote bouwwerk: de 80 meter lange en 28 meter hoge Hollenburger Viaduct. Bij de dalrit ontvouwt zich een prachtig uitzicht op de Rosental (in het Nederlands: Rosendal) en de daarachter oprijzende Karawanken-bergketen.

Bij het eind van de afdaling draaien we in zuidelijke richting. Via een 224 meter lange brug, met twee hoofdopeningen van 61,6 meter, overbruggen we de rivier de Drau (vanaf Slovenië heet deze rivier de Drava). => De bouw van de waterkrachtcentrale in de Drau nabij Ferlach (in de jaren '70) wekte de indruk dat de brug in het stuwmeer weg zou zinken en daarbij bestond toen het gevaar van een sluiting van de lijn. Uiteindelijk overwon het verstand en tijdens een afsluiting van het spoor tussen 6 mei en 15 juli 1974 werd de gehele brug 4 meter verhoogd. Vanaf dat moment ligt de brug slechts 80 cm boven de waterspiegel van het stuwmeer. Terugkijkend heeft het als resultaat dat het uitzicht op de Hollenburg (soort kasteel) mooier is geworden.

Na de Drau met stuwmeer te zijn overgestoken draaien we weer westwaarts. Na het passeren van de aftakking naar de Ferlacher Bahn bereiken we station Weizelsdorf (km 30,0 en 433 m boven zeeniveau). Het nog hebben van een seinhuis aan elke emplacementuiteinde en het hebben van een functionerende waterkraan - dat voor de Rosentaler Boemelstoomtrein nog nodig werd - geeft het station de sfeer van haar gloriedagen in de stoomtijdperk. De kleine loods dient nu als garage voor de bussen van de ÖBB.

Zicht op de westkant van het emplacement van station Weizelsdorf. Naar links gaat de hoofdlijn naar Klagenfurt. Naar rechts gaat de aftakkende lijn naar Ferlach. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

Zicht op het gehele emplacement van station Weizelsdorf. De foto is genomen vanaf de trein naar Rosenbach. De camera is dus gericht op het oosten. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

Vanaf station Weizelsdorf verloopt het tracé een stuk over het vlakke dal en passeert daarbij stopplaats Weizelsdorf Ort.

Na stopplaats Weizelsdorf Ort komt de lijn bij stopplaats St. Johann im Rosental (km 32,6).

Vanaf de stopplaats begint het tracé met wisselende stijgingen tot 19 ‰ tot aan Rosenbach omhoog te klimmen. Kort na St Johann gaat de lijn door een uitgraving, waar een beekje - de Floischachbach - de spoorbaan kruist door middel van een aquaduct.

Het volgende station is Feistritz im Rosental (km 35,3 en 481 m boven zeeniveau). De seinhuizen aan beide uiteinden van het station zijn in 1960 afgebroken. De sporen aan de noordkant van het emplacement werden in de 50-er jaren gebruikt bij de bouw van de waterkrachtcentrale in de Drau bij Feistritz-Ludmannsdorf. Tegenwoordig worden de sporen gebruikt voor de naastliggende industrie.

Zicht op de westkant van het emplacement van station Feistritz. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

Bijna direct na het station steekt de lijn met behulp van de Feistritzviaduct (193 m lang en 25 meter hoog en twee hoofdopeningen van elk 46,6 meter) over de uit de Hochstuhl-gebied komende Bärental (in het Nederlands Bärendal of Berendal).

Direct daarna komt stopplaats Feistritz im Rosental West en daarna volgt de in 1941 geopende stopplaats Suetschach (km 37,3).

Na de stopplaats komen we bij de bruggen over de Kleine Suchagraben (64 meter lang) en over de Grote Suchagraben (93 meter lang).

Zicht vanaf de achterkant van een trein op de Kleine Suchagraben-brug. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

Zicht vanaf de achterkant van een trein op de Grote Suchagraben-brug. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

Kort na de laatstgenoemde brug bereiken we de in 1968 tot halte gedegradeerde station Maria Elend im Rosental (km 42,0 en 525 meter boven zeeniveau).

Zicht vanaf de achterkant van een trein op het huidige emplacement van station/halte Maria Elend. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

Via een volledig in de bossen verstopte (43 meter lange) brug over de Radischgraben komt de lijn kort daarop in het dal van de Rosenbach.

Zicht vanaf de achterkant van een trein op de brug over de Radischgraben. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

Over een hoge spoordijk en de daaraansluitende Rosenbachviaduct steekt de lijn het dal over van de ene naar de andere kant (van de rechter naar de linkerkant). Met een lengte van 239 meter, een hoogte van 51 meter en 3 hoofdopeningen van elk 54 meter lang is deze brug niet alleen de langste van de hele lijn, maar moet deze brug ook tot een van de meest indrukwekkende brugbouwwerken van Oostenrijk gerekend worden.

Zicht vanaf de achterkant van een trein op de Rosenbachviaduct. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005 net voor de ingang van de Lessachtunnel.

Dat de voortzetting over de steilaflopende bergwand van de linkerkant niet te doen was, doorbreekt de lijn direct na de brug door middel van de 111 meter lange Lessachtunnel een ronde bergtop en komt daarmee in een parallel lopend dal.

Zicht vanaf de achterkant van een trein in de Lessachtunnel. Het einde van de tunnel is als wit licht te zien (in plaats van de achtergelegen brug). De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

Zicht vanaf de achterkant van een trein op de westelijke ingang van de Lessachtunnel. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

Via een spoordijk bereikt de lijn enkele honderden meters na de tunnel station Rosenbach (km 47,7 en 601 m boven zeeniveau), waar deze met de Karawankenbahn uit Villach samenkomt. Het station ligt op een verhoging gemaakt van uitgebroken gesteente uit de Karawankentunnel.

Zicht vanaf de achterkrant van een trein op het noordelijk deel van het emplacement van station Rosenbach. De foto is genomen door de webmaster op 28 juli 2005.

De beide spoorlijnen (Karawankenbahn en Rosentalbahn) gaan gezamenlijk met een stijging van 21 ‰ nog ongeveer 1,5 km naar het zuiden in het steeds smaller wordende Rosenbachdal, dat hier ook de naam Bärengraben draagt. Daar waar het snel stijgende dalgrond de hoogte van het tracé bereikt en tegelijkertijd vanuit het westen de uit het gebied van de Mittagkogel (berg) komende Gradschitza-beek uitmond wordt deze overbrugd en direct na de brug gaat de lijn de 7976 meter lange Karawankentunnel in. Het hoogste punt in de tunnel is 638 meter boven zeeniveau. De landsgrens tussen Oostenrijk en Slovenië bevindt zich in het midden van de tunnel (op km 53,6 en 638 m boven zeeniveau).

In de buurt van de plaats Hrusica (in  het duits: Birnbaum) kan de spoorlijn in het dal van de Wurzener Save weer daglicht zien. De lijn draait nu in oostelijke richting en bereikt met een dalingspromillage van 19 ‰ na ongeveer drie kilometer het grensstation Jesenice (dat eerder (vóór 1918) Aßling heette) (km 60,6, km 42,6 vanaf Klagenfurt, km 37,0 vanaf Villach en 573 meter boven zeeniveau). De exploitatie van de tunnel wordt uitsluitend door de ÖBB verzorgt.

De gegevens die hierboven en op de hoofdpagina staan komen vanaf de bron van deze pagina. De bron heeft op haar beurt deze gegevens uit het Reichsbahn-Kursbuch (NL: Rijksspoorwegen Koersboek), waarin de lengten in hectometer nauwkeurig zijn aangegeven, terwijl de Oostenrijkse dienstregelingen meestal naar boven afwijkende tariefkilometers vertonen. Wie echter naar de kilometerpalen en -stenen langs de lijn kijkt, zal in het begin verward zijn. De telling begint namelijk niet bij Klagenfurt Hbf, maar - wat in die tijd beslist logisch was - midden in het huidige rangeerstation Glandorf, waar tot 1912 de Klagenfurtse zijtak van de Kroonprins Rudofspoorlijn aftakte, en loopt daarvandaan tot aan Jesenice/Aßling door. Om de afstand vanaf Klagenfurt Hbf te bepalen kan men telkens precies 17,961 km aftrekken.

Deze website maakt verschil tussen de Rosentalspoorlijn (die bij Glandorf of St Veit an der Glan begint) en de Karawankenspoorlijn (die bij Klagenfurt (oosttak) en Villach (westtak) begint. Beide lijnen hebben bij Railix eigen pagina's.

Volgens de website Wikipedia begint zelfs de hele lijn zelfs bij Sankt Veit an der Glan. Dat klopt dus officieel niet. De Rosentalspoorlijn begint bij Glandorf. Het gedeelte Glandorf - St Veit an der Glan hoort eigenlijk nog bij de Kroonprins Rudolfspoorlijn. Door de verlegging van het tracé is de splitsing noordelijker gekomen: bij station St Veit an der Glan.

De gegevens op deze pagina zijn bijna letterlijk vertaald uit de bron: Het boek "Die Karawankenbahn", uitgegeven door de Vereniging der Karintische Spoorwegvrienden in 1977.